Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΝ ΣΕΒΡΩΝ

Με βάση το παρακάτω παράθεμα και τις ιστορικές σας γνώσεις να αναπτύξετε τη Συνθήκη των Σεβρών και τις συνέπειες της 

Δύο ήπειροι και πέντε θάλασσες

H Ελλάδα δεν πέτυχε όλες τις επιδιώξεις της. Δεν της δόθηκαν η Βόρειος Ηπειρος, τα Δωδεκάνησα (δόθηκαν στην Ιταλία), ούτε η Κωνσταντινούπολη ή η Κύπρος (παρέμεινε αγγλική κτήση). Αλλά ο Βενιζέλος διεκδίκησε τα μέγιστα για να εξασφαλίσει τα απαραίτητα. H Ελλάδα πέτυχε την επικύρωση της κυριαρχίας της στη Δυτική Θράκη (την είχε παραδώσει η Βουλγαρία στους Συμμάχους με τη Συνθήκη του Νεϊγύ) και έλαβε την Ανατολική Θράκη ως την Τσατάλτζα, την Ιμβρο και την Τένεδο, πέτυχε την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της επί των υπολοίπων νήσων του Αιγαίου και της ανατέθηκε η διοίκηση της Σμύρνης και της ενδοχώρας της για πέντε χρόνια, μετά την παρέλευση των οποίων το τοπικό κοινοβούλιο που θα ιδρυόταν θα μπορούσε, αν το επιθυμούσε, να ζητήσει την ένωση της περιοχής με την Ελλάδα έχοντας και τη δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφίσματος μεταξύ του πληθυσμού.

Ευνοϊκότερο διακανονισμό δεν μπορούσε να είχε ελπίσει η Ελλάδα. H επιτυχία του Βενιζέλου άγγιζε τα όρια του θριάμβου. Ο εμπνευσμένος όσο και ακαταπόνητος πολιτικός ετοιμαζόταν να επιστρέψει στην πατρίδα έχοντας πραγματοποιήσει το όνειρό του για την «Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών».

Αλλά δύο μόλις ημέρες μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να προκαλέσει τον πρώτο τριγμό στο λαμπρό ελληνικό οικοδόμημα το οποίο είχε ήδη αρχίσει να υψώνεται. Δύο απότακτοι αξιωματικοί αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Ελευθέριο Βενιζέλο σε σιδηροδρομικό σταθμό του Παρισιού από όπου αυτός θα ξεκινούσε για το ταξίδι της επιστροφής του στην Ελλάδα.

H απόπειρα απέτυχε και ο Βενιζέλος γλίτωσε με ελαφρά τραύματα. Αλλά η μεταστροφή της μοίρας τόσο του Βενιζέλου όσο και ολόκληρου του Ελληνισμού φαίνεται ότι είχε αρχίσει.

Στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920 το κόμμα του θριαμβευτή Βενιζέλου καταψηφίστηκε και ο ίδιος δεν εξελέγη καν βουλευτής. H αντιβενιζελική παράταξη ανήλθε στην εξουσία και ο Κωνσταντίνος επέστρεψε στην Ελλάδα και στον θρόνο (ο Αλέξανδρος είχε πεθάνει πριν από ένα μήνα). Με εύλογη τη βαθιά απογοήτευσή του ο Βενιζέλος εγκατέλειψε την πολιτική σκηνή και έφυγε αυτοεξόριστος στο εξωτερικό.

Το Βήμα   << Οι Μεγάλες Συνθήκες >> κείμενα Ιωάννα Ζούλα

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΓΗΓΕΝΩΝ

Με βάση το παρακάτω παράθεμα και τις ιστορικές σας γνώσεις να αναπτύξετε τη διάσταση ανάμεσα στους γηγενείς και τους πρόσφυγες από τη Μ. Ασία 

«Αυτοί οι ανθρώποι ήτανε μαθημένοι να δουλεύουνε και να γλεντάνε. Όλοι οι πρόσφυγες μηδενός εξαιρουμένου. Μπορεί να δούλευε όλη τη βδομάδα σα σκύλος αλλά το Σαββατοκύριακο πήγαινε να γλεντήσει. Να βγει, να πάει, να δείξει, να κάνει Όπως μέχρι τώρα από τους πρόσφυγες, και κοντά στους πρόσφυγες μάθαν και οι δικοί μας τώρα.»«Πρώτα είχαμε δω πέρα, οι δικοί μας οι μουσικοί επαίζανε σχεδόν μόνο τα δημοτικά. Ποτέ κανένα μανεδάκι. Ενώ αυτοί εδώ όταν ήρθαν αρχινήσανε τσιφτετέλια, συρτά, πολλά, πολλά πράγματα. Μανέδες, τζιβαέρια, αϊβαλιώτικα, πολλά.»Η μεγαλύτερη όμως πρόκληση για τα χρηστά ήθη των γηγενών πήγαζε από τον έκδηλο «ηδονισμό» των «γυναικών της Ανατολής». Η προσφυγοπούλα μέσα από τη σύναψη σχέσεων με γηγενείς νέους επεδίωκε την εξασφάλιση μιας καλλίτερης ζωής μακριά από την αθλιότητα των προσφυγικών συνοικισμών.Εδώ  πέφτει πολύ χρήμα. Όλοι οι νέοι της Αθήνας και του Πειραιά έρχονται για να διασκεδάσουν. Έχουν ξετρελαθεί με τα κορίτσια, τις προσφυγοπούλες. Τις βρίσκουν πιο όμορφες και πιο εξελιγμένες. Στην αρχή ήρθαν για διασκέδαση και να βρουν καμία καμωματού. Όμως γρήγορα του τυλίγει κάποια και παντρεύονται. Οι ντόπιοι έχουν κατατρομάξει για τα παιδιά τους. Τα χάνουν από το δικό τους περιβάλλον. Κάθε γονιός φοβάται μην τυχόν πάρει ο γιος του καμία προσφυγοπούλα δίχως προίκα».Αρέσκονται σε μια πολυτέλεια νεοπλουτική, στα φαγητά με παχιές σάλτσες,  στις πολύ δυνατές μυρωδιές και στις θορυβώδεις διασκεδάσεις, τις γεμάτες σπατάλη και χυδαία χαρά καπνίζουν με ηδονή και αγαπούν να είναι διαρκώς άνεργες και να φλυαρούν. Δεν έχουν πάνω τους καμία αρχοντιά Δεν είναι “κυρίες”. Είναι θηλυκά.Με γυμνούς λαιμούς, με γυμνά μπράτσα προκαλούν την προσοχή που ανοίγει το στόμα και ξυπνούν αιφνίδιους πόθους Κάπου κάπου βλέπει κανείς μερικές νεαρές γυναίκες ντυμένες με διακριτική κομψότητα, με βλέμμα που κοιτάζει από ψηλά, με βάδισμα αργό και περήφανο είναι αυτές, οι Αθηναίες. Αλλά εκτοπισμένες.»

από Μενέλαο Χαραλαμπίδη
Πηγή TVXS

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ - ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΙΡΗΝΗΣ 1918-1919

 Με βάση το παρακάτω παράθεμα και τις ιστορικές σας γνώσεις να αναπτύξετε τις ενέργειες του Μητροπολίτη Χρύσανθου στο Συνέδριο της Ειρήνης 1918-1919

Ο Μητροπολίτης Χρύσανθος, όπως ο ίδιος καταγράφει στις «Βιογραφικές Αναμνήσεις» του, εκλήθη με τηλεγράφημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου προκειμένου να μετάσχει στην επιτροπή, η οποία επρόκειτο να μεταβεί στη Διάσκεψη των Παρισίων, όπου διεξήγοντο οι πυρετώδεις διαβουλεύσεις του λεγομένου Συνεδρίου της Ειρήνης (1918-1919) για να προβάλει και υποστηρίξει τα δίκαια του αλύτρωτου Ελληνισμού και ειδικότερα των Ελλήνων του Πόντου

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΠΟΝΤΙΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε την υπερπόντια μετανάστευση

Tο πρώτο μεταναστευτικό ρεύμα προς τις υπερπόντιες χώρες αρχίζει να διογκώνεται από τη δεκαετία 1891-1900 και μετά, όταν πλέον η κρίση της σταφιδικής οικονομίας το 1892 -όπως αυτή εκδηλώθηκε κάτω από την επίδραση δραματικών μεταβολών: αποκατάσταση των αμπελώνων στη Γαλλία, μείωση της ζήτησης από την aγγλία, αλλαγή των καταναλωτικών προσώπων με τη δημιουργία βιομηχανικών υποκατάστατων της σταφίδας και, τέλος, είσοδος στη διεθνή αγορά νέων σταφιδοπαραγωγικών περιοχών- ωθεί δεκάδες χιλιάδες μικροπαραγωγούς, μικρεμπόρους, αγρότες και εργάτες που δεσμεύονταν στην παραγωγή του συγκεκριμένου προϊόντος να πάρουν τους δρόμους της μαζικής φυγής από την ύπαιθρο προς τα αστικά κέντρα του εσωτερικού και ύστερα στα μεγάλα βιομηχανικά και εμπορικά κέντρα των υπερπόντιων χωρών. Δίπλα σε αυτούς πρέπει να προσθέσουμε αρκετές χιλιάδες αγρότες - κολλήγους από τη Θεσσαλία, καθώς η λύση του θεσσαλικού προβλήματος (αποκατάσταση των ακτημόνων) φαίνεται να βρίσκεται ακόμη μακριά.
Oμως, το πρώτο μεταναστευτικό ρεύμα αρχίζει ενωρίτερα. Hδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1880 δεκάδες εκατοντάδες αγρότες από τις αγροτικές περιοχές της Λακωνίας και της aρκαδίας, πιεζόμενοι από την επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών στις ορεινές περιοχές παίρνουν τον δρόμο προς τις γειτονικές βαλκανικές και μεσογειακές χώρες αλλά και τις υπερπόντιες χώρες. Oι ορεινές οικονομίες με τα κτηνοτροφικά και δημητριακά προϊόντα, που σε πολλές περιοχές της χώρας λειτουργούν συμπληρωματικά με τις πεδινές οικονομίες, θα αισθανθούν πιο γρήγορα τους τριγμούς της μεγάλης επερχόμενης κρίσης της ελληνικής οικονομίας και θα προηγηθούν από τους πεδινούς στη μεγάλη έξοδο.

από Θανάση Καλαφάτη Επικ. καθηγητή Πανεπιστημίου

ΥΠΕΡΠΟΝΤΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε τα αίτια και τις συνέπειες της υπερπόντιας μετανάστευσης 

Ανεξάρτητα από τα συνολικά αποτελέσματα που είχε το φαινόμενο στην ελληνική οικονομία, είναι σαφές ότι συνέβαλε αποφασιστικά στην ενίσχυση των µικρών αγροτικών οικογενειακών επιχειρήσεων. Όπως παρατηρεί ο Πολύζος, το άθροισµα των κεφαλαίων που αποστέλλονται από τους μετανάστες, αντιπροσώπευε συχνά τεράστια ποσά. Υπολογίζεται ότι σ’ ένα χωριό ορεινής περιοχής, στις 93.000 χρυσές δραχµές (ύψος ετήσιων εξόδων του πληθυσμού) οι 37.000, δηλαδή το 40% καλυπτόταν από τα εμβάσματα των οµογενών της Αµερικής. Πολλοί χωρικοί που εγκατέλειψαν τον τόπο τους, ξαναγύρισαν αργότερα έχοντας κάνει µεγάλο κομπόδεμα. Γενικά, αν σκεφτούµε ότι οι άµεσοι φόροι της γεωργίας έφταναν το 1910 σε 10 εκατομμύρια χρυσές δραχµές, είναι φανερό ότι παρ’ όλο που µόνο ένα τµήµα των 60-70 εκατομμυρίων (που αντιπροσώπευαν τα εμβάσματα το 1914) διοχετεύονταν στις αγροτικές οικογένειες, η συμβολή τους είχε σημαντικό αντίκτυπο. Είναι, λοιπόν, βέβαιο ότι η μετανάστευση όχι µόνο δε συνεπιφέρει το ξεπούληµα ή την εγκατάλειψη της γης, αλλά η αδιάκοπη οικονομική ενίσχυση μειώνει αισθητά τα επιτόκια ενώ αυξάνει συγχρόνως την αξία της γης στις επαρχίες αυτές, κυρίως στην Πελοπόννησο όπου βρίσκονται οι αρχαιότερες κοιτίδες μετανάστευσης προς την Αµερική.

 Κ. Τσουκαλά, Εξάρτηση και αναπαραγωγή, σσ. 158-159

 

    

 

ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ-Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ-1926

 

Με βάση το παρακάτω παράθεμα και τις ιστορικές σας γνώσεις να συγκρίνετε τη διχοτόμηση της δραχμής του Μαρτίου του 1922 με εκείνη του Ιανουαρίου το 1926

Την  24^η Ιανουαρίου 1926, ο Θ. Πάγκαλος διαψεύδοντας τις παραπάνω διαβεβαιώσεις του έλαβε ένα μέτρο, το οποίο από τους εχθρούς του χαρακτηρίστηκε ως «ληστεία μετά φόνου όλου του λαού». Με διάταγμα που εκδόθηκε οριζόταν ότι τα κυκλοφορούντα χαρτονομίσματα θα κόβονταν με το ψαλίδι κατά το ¼ και η αξία τους θα μειωνόταν κατά 25%. Για παράδειγμα, ένας που είχε στην κατοχή του 1000 δραχμές θα κατείχε στο εξής μόνο 750 δρχ.. Με το «εύρημα» αυτό το Δημόσιο μπορούσε να τυπώσει χαρτονόμισμα ίσης αξίας χωρίς να αυξηθεί ο όγκος του κυκλοφορούντος χρήματος. Και φυσικά το νέο χαρτονόμισμα θα περιερχόταν στα δημόσια ταμεία. Με τη ρύθμιση αυτή το κράτος άρπαξε από τις τσέπες των Ελλήνων 1.250.000.000 δραχμές. Για να χρυσώσει το χάπι, το διάταγμα όριζε ότι το κομμάτι του χαρτονομίσματος που ψαλιδιζόταν θα μπορούσε ο πολίτης να το ανταλλάξει στις τράπεζες με ομολογίες ίσης αξίας, οι οποίες θα του απέφεραν τόκο 6%. Το πρόβλημα όμως ήταν ότι τις ομολογίες δεν μπορούσε να τις εξαργυρώσει. Έτσι του έμενε ως παρηγοριά ο ετήσιος τόκος. Έχανε δηλαδή στο χιλιάρικο 250 δραχμές και σε αντιστάθμισμα θα έπαιρνε 15 δραχμές το χρόνο.Η διχοτόμηση του χαρτονομίσματος που έκανε το 1926 το καθεστώς του Θ. Πάγκαλου ουσιαστικά ήταν επανάληψη ενός «κουρέματος» που είχε κάνει κατά το 1922 ο τότε υπουργός των Οικονομικών Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης. Για να αντιμετωπίσει την οικονομική αιμορραγία, που προκαλούσε η συνεχιζόμενη Μικρασιατική Εκστρατεία, έφερε στη Βουλή την 21^η  Μαρτίου 1922 ένα νομοσχέδιο. Σύμφωνα μ’ αυτό επιτρεπόταν στην Κυβέρνηση να συνάψει εσωτερικό αναγκαστικό δάνειο μέχρι του ποσού των 1.500.000.000 δραχμών με επιτόκιο 7% (1^ο άρθρο). Και τότε διχοτομήθηκε το χαρτονόμισμα και οι Έλληνες έχασαν το 50% των αποταμιεύσεών τους. Έναντι των χρημάτων που τους πήρε το κράτος τους έδωσε έντοκες ομολογίες, τις οποίες θα αποπλήρωνε εντός μιας εικοσαετίας

από Παύλο Παπανότη , συνταξιούχο εκπαιδευτικό

Πηγή  chronontoulapo.wordpress.com March 20, 2013 ·

ΑΣΤΙΚΗ ΣΤΕΓΑΣΗ

                                                                         ,                         

                    

Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε την διαδικασία της αστικής στέγασης από την ΕΑΠ και το ελληνικό κράτος

Σύμφωνα με διάταγμα του υπουργείου Προνοίας καθορίστηκε ο τρόπος παραχώρησης των προσφυγικών κατοικιών. Κατά το διάταγμα αυτό κάθε πρόσφυγας που ήλθε στην Ελλάδα μετά την 1η Αυγούστου του 1922 είχε δικαίωμα να υποβάλει αίτηση για χορήγηση σπιτιού, στην οποία θα ανέφερε τον αριθμό των μελών της οικογένειάς του, καθώς και βεβαίωση ότι δεν είχε δική του κατοικία. Τις αιτήσεις τις εξέταζε μια δεκαμελής επιτροπή, η σύνθεση της οποίας ήταν καθορισμένη από διάταξη του προαναφερθέντος διατάγματος.

Η επιτροπή θα καθόριζε τη σειρά με την οποία θα στεγάζονταν οι πρόσφυγες και τον αριθμό των παραχωρούμενων δωματίων. Για την επιτέλεση του έργου της λάβαινε υπ’ όψη δύο κριτήρια: 1. Τις συνθήκες της ως τότε κατοικίας των αιτούντων προσφύγων από άποψη υγιεινής και 2. Την οικονομική κατάστασή τους.

Οι πρόσφυγες θα πλήρωναν ενοίκιο για τις παραχωρούμενες κατοικίες. Το ενοίκιο ορίστηκε αρχικά σε 100 – 125 δραχμές ανά δωμάτιο. Ουσιαστικά δεν είχαν δικαίωμα κυριότητας στο σπίτι που τους παραχωρούσαν. Και τούτο, γιατί δεν υπήρχε ακόμη νόμος «περί οριζοντίου ιδιοκτησίας», ώστε να αποκτήσουν «τίτλους κυριότητας». Αργότερα βέβαια, λόγω αντιδράσεων των προσφύγων, το χρηματικό ποσό που έδιναν μηνιαίως θεωρήθηκε ως «δόση» για την αποπληρωμή της αξίας του οικήματος.

Σε οικογένειες τριμελείς θα παραχωρούνταν ένα δωμάτιο με κουζίνα, σε πενταμελείς δύο δωμάτια και σε δεκαμελείς τρία δωμάτια. Για τα καταστήματα του συνοικισμού (όπου είχαν κατασκευαστεί καταστήματα) οριζόταν ότι θα παραχωρούνταν από την επιτροπή ύστερα από πλειοδοτικό διαγωνισμό που διενεργούσε μεταξύ των αιτούντων προσφύγων.

 Η παράδοση των οικημάτων του κάθε συνοικισμού από τους εργολάβους γινόταν τμηματικώς. Κατά συνέπεια και η διανομή των σπιτιών στους πρόσφυγες γινόταν τμηματικά 

(εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φύλλο της 1ης Δεκεμβρίου 1926).

 chronontoulapo.wordpress.com     από

Παύλο Παπανότη, συνταξιούχος εκπαιδευτικός.

Η ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Με βάση το ιστορικές γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε τις μεθόδους που χρησιμποιήθηκαν για τη στέγαση των προσφύγων 

Είναι χαρακτηριστικό ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ (φύλλο της 23^ης Δεκεμβρίου 1928):

     « Ο συνοικισμός της Νέας Κοκκινιάς κατοικείται σήμερον από πεντήκοντα δύο χιλιάδας κατοίκων, εκ των οποίων αι τριάκοντα δύο κατοικούν εις τον λιθόκτιστον – αλλά ετοιμόρροπον πάντοτε – συνοικισμόν της Ε.Α.Π.. Αι λοιπαί είκοσι χιλιάδες κατοικούν εις τον πλινθόκτιστον κρατικόν συνοικισμόν και σε διάφορες παράγκες.

    Η Ε.Α.Π., ανεγείρουσα τον συνοικισμόν, δεν έλαβεν υπ’ όψιν της τας αγοραστικάς ανάγκας εκείνων οι οποίοι επρόκειτο να κατοικήσουν και έτσι εις έναν συνοικισμόν κατοικούμενον από 52.000 κατοίκων όχι μόνον δεν έκτισεν αγοράν, αλλ’ ούτε ένα καν κατάστημα.

     Κι όμως η Κοκκινιά αριθμεί σήμερον 3.600 καταστηματάρχας και επαγγελματίας, οι οποίοι στεγάζονται φυσικά εντός καταστημάτων. Αυτά τα εδημιούργησεν η ανάγκη και το εμπορικόν δαιμόνιον του Έλληνος. Οι πρόσφυγες επαγγελματίαι παντός είδους, παντοπώλαι και μικρέμποροι, μικροτεχνίται και μεταπράται, μετέτρεψαν τας ισογείους κατοικίας των – ένα δωμάτιον και κουζίνα – εις καταστήματα. Εκράτησαν δηλαδή την κουζίνα, ένα μακρόστενον πράγμα εις το οποίον εστεγάσθη η οικογένειά των, και το δωμάτιον, διαστάσεων 4 Χ4, το έκαναν κατάστημα. Όσοι όμως δεν είχον ισογείους κατοικίας; Αυτοί κατέφυγον εις διαφόρους γηγενείς και ενοικίασαν οικόπεδα, επί των οποίων ανήγειραν διάφορα ξύλινα παραπήγματα. Αυτοί είναι οι ολιγώτεροι και οι σχετικώς περισσότερον εύποροι, οι οποίοι είχον τα μέσα να κατασκευάσουν το παράπηγμά των. Οι άλλοι όμως, οι περισσότεροι, έχουν μεν ένα καταστηματάκι, δεν έχουν όμως σπίτι […]».

     Και ενώ οι προσφυγικοί συνοικισμοί παρουσίαζαν άπειρες ελλείψεις, διάφοροι «υπεύθυνοι» για τα στεγαστικά προγράμματα με συνεντεύξεις τους σε εφημερίδες επαίρονταν τόσο για την ταχύτητα με την οποία υλοποιούνταν όσο και για την «καλή» ποιότητα των κατασκευαζόμενων έργων και τη μέριμνα του κράτους για τη χρηματοδότησή τους. Ενδεικτικό είναι ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ ( φύλλο της 17^ης Απριλίου 1926) με αφορμή την ανέγερση του συνοικισμού της Νέας Φιλαδέλφειας:

« Εις την Ανωτάτην Διεύθυνσιν Προσφύγων παρεχωρήθη υπό του υπουργείου των Οικονομικών ποσόν 5 εκατομμυρίων διά την συνέχισιν των εργασιών του παρά τον Ποδονίφτην συνοικισμού «Νέα Φιλαδέλφεια».

      Τα οικήματα του νέου συνοικισμού θα έχουν περατωθεί τελείως εντός έξι μηνών, θα παραδοθούν δε τότε εις την υπηρεσίαν του υπουργείου προς διανομήν εις τους πρόσφυγας. Εν τω μεταξύ υπό του μηχανικού κ. Κορυζή μελετώνται τα σχέδια υδρεύσεως και αποχετεύσεως του συνοικισμού. Πιστεύεται όσον ούπω να προκηρυχθή δημοπρασία διά την εκτέλεσιν και των έργων τούτων, ίνα συγχρονισθή η αποπεράτωσίς των με την αποπεράτωσιν του όλου συνοικισμού. Ο νέος συνοικισμός θα έχη όψιν μικράς ευρωπαϊκής πόλεως με θαυμασίαν ρυμοτομίαν, πλατείας και κήπους. 

     Υπό της Ανωτάτης Διευθύνσεως Προσφύγων ωρίσθη εις 200 εκατομμύρια το δαπανητέον κατά το οικονομικόν έτος 1926 – 1927 ποσόν διά τας προσφυγικάς αστικάς εγκαταστάσεις […]».

Πηγή  chronontoulapo.wordpress.com Ιούνιος 1 2013 από

Παύλοs Παπανότηs, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

Η ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για τη στέγαση των προσφύγων

Μέθοδοι που υιοθετήθηκαν για τη στέγαση των προσφύγων
Η Ε.Α.Π. και δευτερευόντως το ελληνικό Δημόσιο υιοθέτησαν τέσσερις μεθόδους για την κατασκευή των προσφυγικών κατοικιών:

1. Την αυτεπιστασία. Σ’ όσους πρόσφυγες είχαν γνώσεις οικοδομικής χορηγούνταν τα απαραίτητα υλικά και έτσι έχτιζαν μόνοι τους το σπίτι τους.
2. Τη χορήγηση άτοκων δανείων σε προσφυγικές οικογένειες για τη στέγασή τους.
3. Την τοποθέτηση προκατασκευασμένων παραπηγμάτων. Την 6^η Νοεμβρίου 1924 αποφασίστηκε η προμήθεια από τη Γερμανία ξύλινων οικιών έναντι του οφειλόμενου προς την Ελλάδα χρηματικού ποσού από τις επανορθώσεις του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου (εφημερίδα ΣΚΡΙΠ, φύλλο της 7^ης Νοεμβρίου 1924). Ύστερα από μειοδοτικό διαγωνισμό ανατέθηκε η κατασκευή τους στη γερμανική εταιρεία DHTG. Απεστάλησαν στη Γερμανία εκπρόσωποι της ελληνικής κυβέρνησης, παρέλαβαν τους οικίσκους, αλλά γρήγορα διαπιστώθηκε ότι ήταν προβληματικοί, αν και πανάκριβοι. (Για το σκάνδαλο αυτό θα αναφερθώ στη συνέχεια.)
4. Την εργολαβία. Με μειοδοτικό διαγωνισμό ανατίθετο σε εργολάβους να χτίσουν τα σπίτια ενός συνοικισμού. Αυτοί, για να ελαχιστοποιήσουν το κόστος κατασκευής, χρησιμοποιούσαν κατά το πλείστον υλικά κακής ποιότητας, ενώ δεν έκαναν έργα υποδομής (δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης, οδικό δίκτυο, χώρους πράσινου κ. ά.

Πηγή  chronontoulapo.wordpress.com Ιούνιος 1 2013 από

Παύλο Παπανότη, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

ΠΩΣ ΒΟΗΘΗΣΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΝ ΕΑΠ ( παράθεμα )

Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε τη βοήθεια του ελληνικού κράτους προς την ΕΑΠ στο ζήτημα της αποκατάστασης των προσφύγων
Το ελληνικό κράτος, για να βοηθήσει την Ε.Α.Π., της χορήγησε:

1. Εκατομμύρια στρέμματα προερχόμενα:

α. από τις ιδιοκτησίες των Μουσουλμάνων ανταλλάξιμων και των Βούλγαρων που εγκατέλειψαν την Ελλάδα,

H OMAΔΑ ΤΩΝ ΙΑΠΩΝΩΝ

HOPE WE HELP YOU

Mε βάση το παρακάτω παράθεμα και τις ιστορικές σας γνώσεις να αναπτύξετε την Ομάδα των Ιαπώνων

Ήταν Οκτώβριος 1906, όταν δραστηριοποιήθηκε στη Βουλή μια ομάδα από επτά ανεξάρτητους βουλευτές με άτυπο αρχηγό τον Στέφανο Δραγούμη και μέλη τούς Δημήτριο Γούναρη, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, Χαρ. Βοζίκη, Ανδρ. Παναγιωτόπουλο, Απ. Αλεξανδρή και Εμ. Ρέπουλη. Τύπος και λαός τους είπαν «Ιάπωνες» για τη μαχητικότητά τους, αλλά και επειδή τότε φυσούσε ανανεωτικός άνεμος στην Ιαπωνία, που προόδευε με εκπληκτικούς ρυθμούς. Η ομάδα σφυροκοπούσε ανελέητα την κυβέρνηση, ο Γούναρης αποκάλυψε κρυμμένο σε νομοσχέδιο σκάνδαλο υπέρ κάποιας εταιρείας, ο υπουργός Οικονομικών αναγκάστηκε να παραιτηθεί, ένας νέος άνεμος ελπίδας άρχισε να φυσά στο κοινοβούλιο.

Τον Ιούλιο του 1908, έπειτα από μια ακόμα σκληρή αγόρευση του Δημήτριου Γούναρη εναντίον της αντιλαϊκής οικονομικής πολιτικής, ο πρωθυπουργός Γεώργιος Θεοτόκης του πέταξε το γάντι:

«Έμπα στην κυβέρνηση, ανάλαβε το υπουργείο Οικονομικών κι εφάρμοσε την πολιτική σου».

 Γούναρης και Πρωτοπαπαδάκης μπήκαν στην κυβέρνηση. Οι «Ιάπωνες» διαλύθηκαν.

 

Πηγή protagon.gr από Κάρολο Μπρούσαλη

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ 10 ΦΟΡΕΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

HOPE WE HELP YOU

Mε βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε τη δράση των αντιπολιτευτικών ομίλων.


 Κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα, ο Κουμουνδούρος έγινε ο κύριος εκφραστής των κοινωνικών διεκδικήσεων του λαού ως ο ηγέτης του εκσυγχρονιστικού ρεύματος μετά το 1862. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1850, άρχισε να γίνεται ολοένα και πιο φανερή η καθολική λαϊκή δυσαρέσκεια τόσο για την οικονομική δυσπραγία όσο και τη δυσλειτουργία του πολιτικού συστήματος. Ο εξαθλιωμένος κόσμος ζητούσε ελεύθερες εκλογές, φορολογικές μεταρρυθμίσεις για την ελάφρυνση των αγροτικών και χαμηλών εισοδηματικών τάξεων, κρατικές επενδύσεις σε έργα υποδομής, ίδρυση αγροτικών τραπεζών και λιγότερη γραφειοκρατία  και ο Κουμουνδούρος έγινε η επίσημη λαϊκή φωνή στο ελληνικό Κοινοβούλιο.
Τα εκσυγχρονιστικά αιτήματα σφυρηλάτησαν την πολιτική ατζέντα του μεγάλου ανδρός, ο οποίος με όπλο την εργατικότητα και τον απεριόριστο σεβασμό στους κοινοβουλευτικούς του αντιπάλους βάλθηκε να πάει τη χώρα μερικά βήματα παρακάτω.

Παρά τις τιμές που απολάμβανε στο πολιτικό σύστημα  ο Κουμουνδούρος γνώρισε ταυτόχρονα φθόνο, έγινε αποδέκτης άδικων κατηγοριών και συκοφαντιών, ήρθε αντιμέτωπος με ίντριγκες και σφοδρές συγκρούσεις, του καταλογίστηκαν λάθη που έκαναν άλλοι και συνάντησε φυσικά άφθονη αγνωμοσύνη.
Ο Κουμουνδούρος ιδρύει τον δικό του αντιπολιτευτικό όμιλο με εκσυγχρονιστική κατά βάση ατζέντα: το Κουμουνδουρικό Κόμμα.
Στις εκλογές του Μαρτίου 1865 ανέλαβε για πρώτη φορά την πρωθυπουργία της χώρας

Πηγή Δευτέρα, 02 Μαρτίου 2015 newbeast.gr

ΚΙΛΕΛΕΡ ( Παράθεμα )

Με βάση το παρακάτω  παράθεμα και τις ιστορικές σας γνώσεις, να παρουσιάσετε τις εντάσεις που παρατηρήθηκαν στο αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα.

Τις παραμονές τον μεγάλου πανθεσσαλικού συλλαλητηρίου στη Λάρισα παρατηρούνταν μεγάλος αναβρασμός στη θεσσαλική ύπαιθρο […] Από νωρίς το πρωί του Σαββάτου της 6ης Μαρτίου 1910 άρχισαν να συρρέουν στη Λάρισα χωρικοί από τα διάφορα χωριά πεζοί ή έφιπποι οι οποίοι, κατόπιν αυστηρής εντολής των αγροτικών συλλογων των προκρίτων, των δημάρχων, του νομάρχη Π Αργυρόπουλου και της Θεσσαλικής Επιτροπής, ήταν άοπλοι. Στον σιδηροδρομικό σταθμό του χωρίου Κιλελέρ διακόσιοι περίπου αγρότες που πήγαιναν στο συλλαλητήριο επιχείρησαν να επιβιβαστούν στη διερχόμενη αμαξοστοιχία χωρίς εισιτήριο, πράγμα που δεν επέτρεψε ο ευρισκόμενος μέσα στο τρένο διευθυντής των θεσσαλικών σιδηροδρόμων Πολίτης, που συνόδευε τον Γερμανό δημοσιογράφο Φίσερ και τη σύζυγο του. Ο Φίσερ ήταν ανταποκριτής δυο εφημερίδων του Βερολίνου. Οργισμένοι οι χωρικοί από την άρνηση του Πολίτη επιτέθηκαν με λίθους κατά των βαγονιών σπάζοντας τζάμια. Το τρένο απομακρύνεται αλλά σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου επαναλαμβάνονται οι ίδιες σκηνές από ομάδα περίπου 800 χωρικών με ερυθρές σημαίες που προσπάθησαν να σταματήσουν την αμαξοστοιχία.
Τότε οι δυο ανθυπολοχαγοί που διοικούσαν την εντός του τρένου ευρισκομένη στρατιωτική δύναμη, η οποία μετέβαινε από το Βελεστίνο στο Γκερλί στη Λάρισα, για ενίσχυση των εκεί δυνάμεων\ και αποτελούνταν από πεζικό ευζώνους και χωροφύλακες διατάσσουν πυρ στον αέρα για εκφοβισμό. Οι χωρικοί εξαγριώνονται και επιτίθενται με λίθους και ξύλα οπότε νέοι πυροβολισμοί από τη στρατιωτική δύναμη έχουν αποτέλεσμα να φονευθούν 2 ή 4χωρικοί και να τραυματιστούν τουλάχιστον 7.
Η εξέγερση εκείνη που πήρε την ονομασία του Κιλελέρ έγινε, λοιπόν, κατά κύριο λόγο στη Λάρισα, όπου αμυνόμενοι άοπλοι αγρότες σε οδομαχίες είχαν να αντιπαλαίσουν με συγκροτημένες στρατιωτικές μονάδες.
[Κ. Αρώνη-Τσιχλή Αγροτικο ζήτημα και αγροτικό κίνημα εκδ. Παπαζήση,
Αθήνα 2005 σελ. 177-180]

ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΙΝΑΚΑ 7 ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

ΙΣΤΟΡΙΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ

Ανάλυση Πίνακα 7
Σχολικού Βιβλίου

...

Ο πίνακας που μας δίνεται περιγράφει την εξέλιξη των απαλλοτριώσεων γης κατά την περίοδο 1917 -1925. Το χρονικό αυτό διάστημα η Ελλάδα συμμετέχει στον Α παγκόσμιο πόλεμο το 1917, ξεκινά την μικρασιατική εκστρατεία το 1919, και δέχεται μετά το 1923 το μεγάλο κύμα των προσφύγων από την Μικρά Ασία
. Μια ταραγμένη εποχή, που χαρακτηρίζεται από τις μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού, την προσπάθεια του κράτους να υλοποιήσει το όραμα της Μεγάλης Ιδέας και τον αγώνα έπειτα για την αποκατάσταση των ξεριζωμένων από τις πατρογονικές τους εστίες προσφύγων.
Υπό αυτές τις δύσκολες συνθήκες το ελληνικό κράτος προσπάθησε να ολοκληρώσει το ζήτημα της αγροτικής μεταρρύθμισης που το αντιμετώπιζε από την στιγμή της ύπαρξης του ως ελεύθερο κράτος το 1832.
Από τον πίνακα παρατηρούμε ότι μεταξύ 1917-1920 ο αριθμός των απαλλοτριώσεων αγροτικής γης ήταν μικρός μόλις 64. Ήταν η εποχή που η κυβέρνηση του Βενιζέλου από την Θεσσαλονίκη επιχείρησε να ολοκληρώσει την αγροτική μεταρρύθμιση. Η συμμετοχή της Ελλάδας στον Α παγκόσμιο πόλεμο και τα γεγονότα του εθνικού διχασμού καθιστούσαν το όλο εγχείρημα δύσκολο και για το λόγο αυτό ο αριθμός των απαλλοτριώσεων αγροτικής γης είναι μικρός
Μεταξύ 1921-1922 οι απαλλοτριώσεις της γης από 64 γίνονται μόλις 12. Είναι η εποχή που ο ελληνικός στρατός προσπαθεί να στερεώσει την ελληνική παρουσία στη Μ. Ασία και όλο το έθνος έχει συγκεντρώσει το βλέμμα του σ αυτή την προσπάθεια. Υπό αυτές τις συνθήκες και την κρατική μηχανή απασχολημένη με την πορεία της μικρασιατικής εκστρατείας είναι λογικό να μην υπάρχει επαρκής χρόνος για να ενασχοληθεί το κράτος με το ζήτημα της αγροτικής μεταρρύθμισης.
Το διάστημα 1923-1925 παρατηρούμε μια αλματώδη αύξηση των απαλλοτριώσεων αγροτικής γης. Από 12 ο αριθμός τους γίνεται 1203. Είναι η εποχή που 1.200.000 περίπου μικρασιάτες πρόσφυγες έχουν έλθει στην Ελλάδα χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχειό. Το ελληνικό κράτος πρέπει να τους αποκαταστήσει δηλαδή να τους εξασφαλίσει εργασία και στέγη. Η διανομή αγροτικής γης στους πρόσφυγες θεωρείται ο ευκολότερος και γρηγορότερος τρόπος για την αποκατάσταση των προσφύγων . Η πίεση που δέχθηκε το κράτος από την άφιξη των προσφύγων ήταν εκείνη που οδήγησε το ελληνικό κράτος να δώσει μια τελική λύση , με τη διανομή γης στους ακτήμονες πρόσφυγες, στο μεγάλο θέμα της αγροτικής μεταρρύθμισης που απασχόλησε την ελληνική κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα.

ΕΚΛΟΓΕΣ 1844-ΒΙΑ-ΝΟΘΕΙΑ (παράθεμα)

Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε α) το Γαλλικό κόμμα β) τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγιναν οι εκλογές του 1844

ΣΥΝΘΗΚΗ ΛΟΖΑΝΗΣ-ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ (παράθεμα )

• 
  Mε βάση το παρακάτω παράθεμα και τις ιστορικές σας γνώσεις να αναπτύξετε τη συνθήκη της Λοζάνης για την ανταλλαγή των πληθυσμών

Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΛΟΖΑΝΗΣ ( παράθεμα )

 

Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε α) τους όρους της σύμβασης της Λοζάνης β) την άποψη του Βενιζέλου γ) τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συντάχθηκε

ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ 1844 ( παράθεμα )

Με βάση το ιστορικό σας παράθεμα και τις ιστορικές σας γνώσεις να αναπτύξετε το Σύνταγμα του 1844 τα θετικά και αρνητικά του σημεία

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΚΑΙ Η ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ 1922 ( παράθεμα )

Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε α) τη διχοτόμηση της δραχμής β) την αντίδραση των εφημερίδων της εποχής στο ζήτημα της διχοτόμησης γ)  τις συνέπειες στις τράπεζες

ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ 1922 ( πηγή )

Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και το παρακάτω παράθεμα να αναπτύξετε τη διχοτόμηση της δραχμής το 1922